علی (درود بر او)

برخی به جای آنکه از عرش به فرش آیند، آن را به فرش می آورند.

اینگونه شبانه و بی نشان اجابت نیازمند می شوند و در عین زمامداری، زمام پیرزنی بیوه به گردن می آویزند و بنده خدا را حقّاً در جانشینی خدا درک می کنند. تلاش می کنند در دنیا تا حدّ توان؛ چاه های و باغات فراوان.. و شجاعت جنگ در راه حق. وقتی به قدرت رسند عدالت را بر رضای برادر و حبّ پست تر ترجیح می دهند و قطع زیاده خواهی و بازپس گیری به یغما برده ظالمان را به نهروان و جمل می خرند و مشتاق دیدار خداوند می مانند تا "فُزت و ربّ الکَعبه" را سر دهند.

مدت هاست علی را کشته ایم.. برای که.. یا بهتر بگویم چه گریه می کنیم؟ جز برای خود؟ که اگر علی اکنون نیز بود شاید همانی را می کردیم که پسر ملجم کرد..مگر تحمل عدالت بر من خو گرفته به ظلم آسان است؟

باور نمی کنم با چاه تنها از مردمان زمانه خود نالیده باشد..

"ای علی که جمله عقل و دیده ای

شمّه ای واگو از آنچه دیده ای"

چگونه بگوید از درکش از عالم حقیقت؟ جز با چاه.. که صدایش را به خود بازگرداند و بگوید: تنها جواب حقیقت خود اوست؟

19 و 21 شهریور 1388

/ 4 نظر / 4 بازدید
مدادهای آبی من

سلام امشب شب قدر است و مردم احیا گرفتند. فردا باز مجدد زندگی ها ادامه دارد و روال کار همان بود که بود. اگر این طرز فکر و یگانگی در بعضی مراسم مثل همین شبها ،در رفتارها و بر خو ردها و سیاست و کلا مسایل اجتماعی رعایت می شد شاید از اختلافات کم می کرد. افسوس که چنین نیست و اخلاص عمل و عدالت و حق جویی علی را فقط در منبر های سخنرانی و تریبون ها بیان می کنند نه در عمل. یا علی مدد

آرامش

سلام .دل انسان به لرزه در می یاد از بی عدالتی کسانی که دم از عشق و عدالت علی می زنند . نوشته یزیبایی بود .موفق باشید[گل]

مهسا

سلام دوست عزیز من یه یادگاری جدید نوشتم. خوشحال می شم سر بزنی. شاد باشی خدانگهدار

محمد رسول الله

به نام خدا با سلام از لطف شما ممنونیم ما هم شما لینک کردیم[شوخی]