ناز و نیاز

در آفرینش نیاز، نجات، ناز بود
اسیرم...
به سرزمین خالی از پرِ طنازهای بد ادای خوش دیدار..
چه حسرت و چه نیاز؟
شاید این نو زاد در آغاز مرده بود..

/ 0 نظر / 9 بازدید