کلمه
 

اصلاً خدا برای چی آدمو آفرید؟!

بار ها این را شنیده (یا گفته) ایم..

مستقیم و از قول آفریننده مان بگوئیم بهتر است، دلیل آوردن از جانب دیگری که معنا ندارد! (ردّی بر نظریات تمام فیلسوفان غیر مذهبی)

"خلق شدید تنها برای عبادت - من-"

موجودی که "صمد" است؛ همه چیز دارد، کامل است، شناخت و پرستش موجودی برتر و بهتر، کامل، که با شناخت و رسیدن به او خود نیز کامل می شویم

در این رسیدن چه هست؟ لذت!

چرا؟

حال عارفان حقیقی -امروز و گذشته تاریخ- را ببینید.. این روزها چه کسی را شادتر و آرام تر از حسین الهی قمشه ای دیده اید؟!

"به خواندن -من- نایستید مگر اینکه بفهمید چه می گوئید"

:علم به هدف و روش عبادت

برتری انسان بر دیگران -از جمله فرشتگان- علمش بود (عَلّمَهُ الاَسماء)

و برتری بین انسان ها نیز با تقوا (احساس اینکه در برابر خداوند باید کاری کرد)

این علم لزوماً تحصیلات آکادمیک نیست، محمد (ص)، موسی (ع) و بسیاری انسان های نیک و راضی از زندگی چوپان بوده اند

"انسان در سختی آفریده شد"، درختان سیب سر راهش قرار گرفتند و شیطانی.. تا انتخاب کند (که اگر انتخاب نباشد، چه لذتی؟!)

اما در نهایت قرار است به کجا برسیم؟ دنیایی برتر، بهشت برین که هر چه بخواهی از لذت های حقیقی یافت می شود و برترین آن ها "احساس رضایت خداوند" است

در رنج زاده شدیم، این یک حقیقت است! و باید یاد بیگریم به لذت برسیم.. لذتی که ابزار رسیدن به آن علم و نهایت آن احساس حضور خداوند است

اگر در زندگی احساس کمبود داری،

یا ظاهراً همه چیز داری و لذت نمی بری

یا ته لذت هایت تلخی ای هست

یا همیشگی نیست

 

علم نداری!

 

[ دوشنبه ۱٠ اسفند ،۱۳۸۸ ] [ ٢:٥۳ ‎ب.ظ ] [ مهدی وزیریان ]
.: Weblog Themes By themzha :.

درباره وبلاگ

به خود فکر کن... و درست که بیندیشی.. تنها دیگران را می بینی
نويسندگان
لینک دوستان
صفحات اختصاصی
پيوندهای روزانه
امکانات وب
Google

در اين وبلاگ
در كل اينترنت