کلمه
 

خداوند انسان را برای چه خلق کرد؟

"الّا لیعبدوه"؛ مگر برای عبادت خود.

و به انسان اسماء (علوم) را آموخت که فرشتگان نیز نمی دانستند و این دلیلی بود که به فرشتگان گفته بود: "چیزی را -برای آفرینشش- می دانم که شما نمی دانید"

و دو نعمت در جای جای کتابش یاد شد: "لا خوف علیهم و لا هم یحزنون": ترس و اندوه برای آنان که او را باور می کردند و کار نیک، نبود. ترس که نباشد شجاعت و اعتماد هست و اندوه که نباشد، شادی و لذت.

و در سخن آنکه سخنش را به حقیقت می فهمید آمد: " یک ساعت تفکر بهتر از هفتاد سال عبادت است".

و نیز فرمود: "علم را در دورترین نقاط نیز بجوئید"

و نیز آمد: " از علمی که سود نمی رساند بپرهیزید"

چه علمی؟ آنکه تو را به تو نمی شناساندو خدای تو را.

جمعش کنید: برای شادی خلق شدید که آن را در معرفت خواهید یافت.

و ما شادی و لذت را در چه می جوئیم؟ خنده به هم، غیبت، مهمانی های بی محتوا و مستی هایی  که تلخی آن شادی زودگذر را به اندوه بدل می کند.

[ سه‌شنبه ٢۸ مهر ،۱۳۸۸ ] [ ۱٠:٠۱ ‎ق.ظ ] [ مهدی وزیریان ]
.: Weblog Themes By themzha :.

درباره وبلاگ

به خود فکر کن... و درست که بیندیشی.. تنها دیگران را می بینی
نويسندگان
لینک دوستان
صفحات اختصاصی
پيوندهای روزانه
امکانات وب
Google

در اين وبلاگ
در كل اينترنت