بار اولم نیست..

بند زده را چه هراس از شکستن؟!

با حال نزاری که دل زار به زاری ز تو خواهد

وای ار بگشایی پر و تنها بروی زود ز بامم

پریزاده ی قصه های قدیم
به شب شعله ای رنگ باور گرفت..

از فراموش کردنت شکست سختی خوردم؛ هرروز:هیچ!

مرگ رو به اندازه ی زندگی دوست دارم
و زندگی رو به اندازه ی مرگ...!

چیزی در زندگیم نبوده که به خاطر خدا رها کرده و بهتر از اون رو به دست نیاورده باشم

با خیالت به جایی نرسیدم
از پرش پیاده شدم
در بیداری به بن بست رسیدم
به خواب رفتم
آنجا هم نبودی..
آواره شدم...

 نشسته در آستانه ی خاموشی..
چو نور
چون آتشی به وسعت زندگی
رسید
آنک
...گذشته ام چون لحظه ای خاموش در بر این جاودانگی می سوخت...

(با الهام از Ayer؛ yesterday، Enrique iglesiss)