کلمه
 

 سوال بود همیشه برام که چرا یارای امام حسین زودتر از خودش رفتن و ایشون موند و آخر از همه رفت.. این آیا پیش مرگ کردنه؟
به یک اصل روانشناسی رسیدم که مهمترین حس در زندگی افراد "حمایت شدن" ه که به خصوص در مورد افرادی که در حال مرگ هستن اهمیت داره.. حسین موند و اون هایی که می جنگیدن رو تشویق کرد و بر بالین تمام کسانی که در حال مرگ بودن رفت و به بهشت وعده داد.. اما خودش تنها رفت.. و تنها شهید شد

حامی ای داشت و احساسش می کرد که برایش بس بود

[ دوشنبه ٢٢ آذر ،۱۳۸٩ ] [ ۳:٢٠ ‎ب.ظ ] [ مهدی وزیریان ]

کی گفته مشکی رنگ عشقه؟

در دین اسلام سیاه رنگی مکروهه

در روانشناسی هم رنگ سیاه باعث افسردگی ست

بدعت تا کجا؟

[ دوشنبه ٢٢ آذر ،۱۳۸٩ ] [ ۳:٠٦ ‎ب.ظ ] [ مهدی وزیریان ]

ریشه کلمه تقلب از "قَ لَ بَ" گرفته شده. به معنای قرار دادن چیزی به جای چیزی دیگر

دوست دارم تو امتحانا که مراقب جلسه بچه ها هستم براشون بنویسم اینو و باز بنویسم:

تقلب یعنی کسی دیگر رو به جای خودمون قرار بدیم

سعی کنیم خودمون باشیم

[ دوشنبه ٢٢ آذر ،۱۳۸٩ ] [ ۳:٠٤ ‎ب.ظ ] [ مهدی وزیریان ]

 

وعده خدا در برابر بد کردن آدم ها دو حالت است: عذاب یا رها کردن به حال خود
چون این دو حالت ظاهراً کاملاً متضاد هستند ممکن است باعث گیج شدن بعضی شوند. دلیل این امر نا آشنا بودن با مفاهیم کلی قرآن است.
عذاب  هم چند نوع دارد: آنی که خداوند به آن می گویند "خوار کننده" (عذاب مهین)، نوع دردناک (اَلیم)، آنی که از بین می برد و آنی که "باعث توبه و بازگشت" می شود.
اما رها کردن به حال خود همیشه بدتر است! چون دیگر تذکری برای متوجه شدن در کار نیست و آنقدر در کارهایت غرق می شوی که امیدی به بازگشتت نخواهد بود..

[ چهارشنبه ۱٧ آذر ،۱۳۸٩ ] [ ٩:۱۸ ‎ق.ظ ] [ مهدی وزیریان ]

مصلحت گرایی شخصی بزرگ ترین درد دوران ماست

سکوت در برابر باطل به بطلان خود می انجامد

جایی که به فساد راضی شوی، خود نیز فاسد خواهی شد

[ سه‌شنبه ٩ آذر ،۱۳۸٩ ] [ ٧:۳٥ ‎ب.ظ ] [ مهدی وزیریان ]

فیلم های هندی قدیمی یا همین سریال ترک "کلید اسرار" حقیقی ترین نمایش ها هستند.

شاید چون سیر گذشت یک عمر رو در دقایق کوتاهی نشون می دن به نظر لوس بیان (و البته بعضی شون کارگردانی و تدوین و فیلمنامه و بازیگر مناسب هم ندارن) اما بزرگ تر های ما که زندگی گذشته شون واقعاً در حد چشم به هم زدن بوده از دیدن اون ها لذت می برن.

[ یکشنبه ٧ آذر ،۱۳۸٩ ] [ ۱٠:۱۳ ‎ق.ظ ] [ مهدی وزیریان ]

در بسیاری از مسابقات ورزشی، بعد گل زدن یا پیروزی دست فرد به سمت آسمان بلند می شود. این کار اشاره ای به خداوند (یا در برخی عقاید به روح شخصی خاص) است.

انسان همیشه خداوند را بسیار بزرگ در نظر گرفته و بنابراین او را تنها در جایی تصور می کند که بسیار عظیم باشد.. یکی از این مکان ها آسمان است.

تصور بسیاری از ما بدون اشاره نیز چنین است.

چه می شد اگر او را در همه جا و همه لحظه ها تصور می کردیم؟ نزدیک تر از نزدیک ترین ها (مثال گفته خودش).. چقدر اعمالمان فرق می کرد...

[ شنبه ٦ آذر ،۱۳۸٩ ] [ ۱۱:۳٩ ‎ق.ظ ] [ مهدی وزیریان ]
.: Weblog Themes By themzha :.

درباره وبلاگ

به خود فکر کن... و درست که بیندیشی.. تنها دیگران را می بینی
نويسندگان
لینک دوستان
صفحات اختصاصی
پيوندهای روزانه
امکانات وب
Google

در اين وبلاگ
در كل اينترنت